دیدی ای دل عاقبت زخمت زدند

گفته بودم مردم اینجا بدند...

دیدی ای دل ساقه ی جانت شکست

آن عزیزت عهد و پیمانت شکست...

هان که دیدی در جهان یک یار نیست

هیچکس در زندگی غمخوار نیست...

هان که دیدی حرف من بیجا نبود

از برای عشق اینجا ، جا نبود...

نو بهار عمر را دیدی چه شد

زندگی را هیچ فهمیدی چه شد...

هان که دیدی دوستی ها بی بهاست

کمترین چیزی که میابی وفاست...

ای دل اینجا بایداز خود گم شوی

عاقبت همرنگ این مردم شوی ...

ای تنها هم آغوش من

بيا که احساسم را برايت

دست نخورده نگاه داشته ام و

جسمم را به لذت بوسه ای نفروخته ام

بيا که ميخواهم وقتی دستانت را به روی احساسم ميگذاری

از فرط لذت

قطره های اشک بر گونه هايت بدرخشد

ميخواهم با اشکهایت بر تمام احساسم بوسه زنی

ميخواهم اشکهایت تمام روحم را خيس کنند،بيا که سالهاست

سر به ديوار نهاده ام، بيا ای تنها هم آغوش من، بيا......... بيا

بی تو دنيا بر سرم آوار شد
بين ما هر پنجره ديوار شد

آنکه اول نوش دارو می نمود
برلب ما زهر نيش مار شد

درد ما در بودن ما ريشه داشت
رفتن و مردن علاج کار شد

عيب از مابود از ياران نبود
تا که ياری يار شد بيزار شد

عاقبت با حيله ی سودا گران
عشق هم کالای هر بازار شد

آب يکجا مانده ام دريا کجاست؟
مردم از بس زندگی تکرار شد

گاهی تنهایی...

این روزا که میگذرد احساس می کنم

یکی از جاده های پر و پیچ و خم و مه آلود

زندگی منو به سوی خود می خواند.....

برای پیدا کردنش همه جا را می گردم

از هر پنجره بازی به امید اینکه اورا ببینم

سرک می کشم ولی نیست......

روزها منتظر یه قاصدک تا خبری برایم بیاورد

ولی قاصدکها هم نشانی من را گم کرده اند......

شبها آسمان را نگاه می کنم تا شاید بتوانم نشونیشو

از ستاره ها بگیرم ولی ستاره ها هم یادشون

رفته نیم نگاهی به زمین بندازن تا نگاه یه منتظر

را ببینند.....
تنهایی رو بیشتر از همیشه احساس می کنم .

خسته تر و دلتنگ تر از همیشه به دنبال پناهگاه امن و

مطمئن خود می گردم تا با رسیدن بهش کمی

آرامش بگیرم ولی مثل اینکه مهربونی که اون بالاست

به تنهایی محکومم کرده.....

مهربون عالم اگر تو اینطور میخوای باشه

من که حرفی ندارم همه ی دلتنگیها و بی کسی ها

برای من ولی ازت میخوام اونی که دوست ندارم

هیچ وقت غمشو ببینم بخنده و شاد باشه.

اونو تنهاش نذار و همیشه باهاش باش .

فقط ای کاش بهم می گفتی تا کی چشمهای

منتظرم باید به جاده ی زندگی باشه....؟؟؟

دنیا کوچکتر از آن است، که گم شده ای را در آن یافته باشی هیچ کس

اینجا گم نمی شود ... آدم ها به همان خونسردی که آمده اند،

چمدانشان را می بندند ، و ناپدید می شوند ؛ یکی درمه یکی در غبار

یکی در باران یکی در باد... و بی رحم ترینشان در برف ؛ آنچه به جا


می ماند رد پائی است ،

و خاطره ای که هر از گاه پس میزند مثل نسیم سحر

پرده های اتاقت را ...

pish pish

دو دریچه دو نگاه دو پنجره
دو رفیق دو همنشین دو حنجره
دو مسافر دو مسیر زندگی دو عزیز دو همدم همیشگی
با هم از غروب و سایه رد شدیم قصه ی عاشقی رو بلد شدیم
فکر می کردیم آخر قصه اینه جز خدا هیشکی ما رو نمی بینه
دو غریبه دو تا قلب در به در دو تا دلواپس این چشمای تر
دو تا اسم دو خاطره دو نقطه چین دوتا دور افتاده ی تنها نشین
عاقبت جدا شدن دستای ما گم شدیم تو غربت غریبه ها
آخر اون همه لبخند و سرود چشمای پر حسادته زمونه بود
دو غریبه دو تا قلب در به در دو تا دلواپس این چشمای تر
دو تا اسم دو خاطره دو نقطه چین دوتا دور افتاده ی تنها نشین